Oud-burgemeester Jacques Wallage heeft een portret gekregen. Hij mocht het alleen niet meenemen.

 Wallage was maandag 23 november even terug op het stadhuis om zijn portret te onthullen. Het betrof een cadeau van de gemeenteraad ter gelegenheid van zijn afscheid als burgemeester van Groningen op 25 juni.
 
Wallage mag zijn portret dus niet meenemen. Het krijgt een plekje op het stadhuis. Het is de tweede keer na de oorlog dat een burgemeester een portret op het stadhuis krijgt. Harm Buiter, die veertien jaar burgemeester was, kreeg er ook één. “Omdat hij een zeer gewaardeerde burgemeester was”, zei Rehwinkel. “En zo zal ook jij hier komen te hangen.”

'Zeer tevreden'  
“Het is een portret van de burgemeester Wallage geworden”, waarschuwde plaatsvervangend raadsvoorzitter Hans Paul Klijnsma voor de onthulling alvast. “Niet van de mens Wallage.” Bij de onthulling toonde Wallage’s gezicht nog even een twijfelachtige uitdrukking. Maar toen: “De mens Wallage is er zeer tevreden mee.”
 Iepenwortel
Toen Wallage hoorde van het plan om een portret van hem te maken, twijfelde hij. “Mijn eerste reflex was: ‘Ik weet niet of een portret wel in deze tijd past.’ Ik tobde of het wel verstandig was. Maar ik ging er helemaal niet over. De raad wilde het portret!” De stropdas van het kunstwerk is fineer van iepenwortel en berkenfineer. Het gezicht en de blouse zijn van katoen, het colbertje van moeraseikfineer.
Pretoogjes
De maker van het portret is Annemarie Busschers, die bekend is om haar realistische portretten in grote formaten. Zij is uitgekozen door Ben Radema, beheerder van de kunst in het stadhuis. Radema wilde geen portret zoals oud-hoogleraren van de universiteit wel worden geschilderd. “Tot mijn verbazing kreeg ik heel veel vrijheid”, vertelde Busschers, die haar opleiding op Academie Minerva volgde. Zij zei dat Wallage voor haar een ‘vader met pretoogjes’ is, ‘maar die op het stadhuis zijn ‘werkjas’ aantrok om een afstand te creëren tussen de mensen met wie hij werkte.’ Busschers: “Voor mij is Jacques de man van de verschillende jassen.”
 
 Media
De mensen die bij de onthulling waren, konden een brochure van Annemarie Busschers meenemen. Daarin zegt zij over het maken van het portret van Wallage: “De vraag van de gemeente was een burgemeestersportret te maken zonder ambtsketen, het moest een ‘gewoon’ portret zijn. Door de media heb je een bepaald idee van iemand, maar je hebt eigenlijk geen flauw benul hoe iemand zich beweegt, zich gedraagt en houding geeft. Het ontdekken van hoe iemand is, zie ik als een mooi en leuk spel.”

Portretkunst
“Ik ben terug gegaan naar een aantal basisregels in de portretkunst. Zo is de kant waar hij naar kijkt van belang. Laat je hem voor de toeschouwer naar rechts kijken dan gaat hij de toekomst in, en kijkt hij naar links, dan blikt hij terug. Op iemand met een dergelijke functie kijk je niet neer. Je plaatst hem dus niet op gelijkwaardig niveau en je wilt ook geen weergave van een gewone man.”